Σκηνοθεσία: Γούντι Άλλεν
Σενάριο Γούντι Άλλεν

Παίζουν:Σκάρλετ Γιόχανσον, Τζόναθαν Ρις Μάιερς, Έμιλι Μόρτιμερ, Μπράιαν Κοξ, Μάθιου Γκούντι
Γλώσσα: Αγγλικά

Διάρκεια: 126΄

Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Καννών (Εκτός συναγωνισμού)

Μία δραματική ιστορία για την άνοδο ενός νεαρού άνδρα στην κοινωνία και τις τρομακτικές συνέπειες που επιφέρουν οι φιλοδοξίες του.
O Κρις Γουίλτον, νεαρός δάσκαλος τένις, εισέρχεται στον κύκλο μίας εύπορης οικογένειας όταν αναλαμβάνει να κάνει μαθήματα στη κόρη, την οποία και παντρεύεται. Με τον τρόπο αυτό θα εισχωρήσει στον κόσμο της υψηλής κοινωνίας. Αναπάντεχα, όμως μπλέκεται σε μια άλλη ερωτική ιστορία που θα τον διχάσει ανάμεσα σε δύο γυναίκες. Θα ακολουθήσει μία παράνομη σχέση που θα τον βυθίσει ολοένα και περισσότερο σε αδιέξοδο και, όταν αποφασίσει να αναλάβει δράση για να ξεφύγει, τότε θα οδηγηθεί στα άκρα...

Δείτε το trailer της ταινίας από το YouTube: Match Point - Trailer 

Το "Match Point" αποτελεί την πρώτη ταινία του Γούντι Άλεν, η οποία γυρίζεται εξ ολοκλήρου στο Λονδίνο και όχι στη γενέτειρά του τη Νέα Υόρκη. Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν σε διάρκεια εφτά εβδομάδων το καλοκαίρι του 2004 σε τοποθεσίες του Λονδίνου, ανάμεσα στις οποίες και χαρακτηριστικά μέρη "λονδρέζικης ζωής, όπως η γκαλερί Tate Modern, το St. James' s Park, το Covent Garden, το Τσέλσι, το Νότινγκ Χιλ αλλά και μία έπαυλη στο Μπάκινχαμσιρ.

Απόσπασμα από συνέντευξη του Γούντι Άλλεν στην Καθημερινή

— Είστε ευχαριστημένος από τη δουλειά σας;
— Συνήθως είμαι πάρα πολύ απογοητευμένος. Όταν έχεις κάτι στο μυαλό σου μπορεί να λειτουργεί θαυμάσια, αλλά όλα δοκιμάζονται στο πρώτο μοντάζ. Για παράδειγμα, μπορεί να γυρίζω μια σκηνή ληστείας σε κοσμηματοπωλείο. Σκέφτομαι ότι είναι ωραία η σκηνή με τον ληστή να μπαίνει στο κοσμηματοπωλείο, να κάνει τη ληστεία, να βγαίνει έξω και να τρέχει στο αυτοκίνητό του για να φύγει. Στο γύρισμα όλα είναι καλά και τα πλάνα φαίνονται ωραία και καλοφωτογραφημένα. Όμως, στο μοντάζ ο ληστής μπαίνει... κάνει τη ληστεία... βγαίνει έξω... μπαίνει στο αυτοκίνητο... και όλο αυτό διαρκεί μια αιωνιότητα. Τότε συνειδητοποιείς ότι κάτι δεν λειτουργεί καθόλου, ότι έχεις πρόβλημα και αυτό είναι κάτι φρικτό, επειδή καταλαβαίνεις ότι πρέπει να κόψεις ή να ξαναγυρίσεις σκηνές, να συμπτύξεις.

— Γυρίζοντας τις δύο τελευταίες σας ταινίες στο Λονδίνο κάνατε μια μεγάλη αλλαγή, αφού αφήσατε τη Νέα Υόρκη, όπου κάνατε όλες σας τις προηγούμενες δουλειές. Έχετε μείνει ικανοποιημένος;
— Για να πω την αλήθεια είχα ένα αίσθημα άγχους στην αρχή. Ομως τελικά με βοήθησε στη δουλειά μου η φρέσκια ατμόσφαιρα του Λονδίνου, που λειτούργησε σαν τονωτικό επάνω σε μένα και στις ταινίες μου. Εχω κάνει τόσο πολλές ταινίες στη Νέα Υόρκη, που το να έχω διαφορετικούς δρόμους, εξοχές και πάρκα, ήταν κάτι που μου έδωσε ψυχική ανάταση.

Tο «Match point» και το «Scoop» που το ακολουθεί, είναι οι πρώτες ταινίες που ο Aλεν γυρίζει εκτός του Mανχάταν, ενώ και η επόμενη -ατιτλοφόρητη ακόμη- ταινία του, δεν θα γυριστεί στη Nέα Yόρκη, αλλά στην Iσπανία. Eίναι ένα πρωτοφανές βήμα στην καριέρα του Γούντι Aλεν, που από την ανώτερη αστική τάξη της Nέας Yόρκης, ασχολήθηκε με τη βρετανική αριστοκρατία.

— Πώς εσείς, ένας Νεοϋορκέζος, μπήκατε στην αντίληψη της βρετανικής ανώτερης τάξης;
— Πιστεύω ότι ακριβώς τα ίδια πράγματα, το ίδιο σύστημα, υπάρχουν και στην Αμερική. Ισως το γλωσσικό ιδίωμα να είναι διαφορετικό. Ομως η ιστορία θα λειτουργούσε και εκεί το ίδιο καλά, αν ο νεαρός φιλόδοξος δάσκαλος τένις εργαζόταν σε ένα κλαμπ πλουσίων, που μπορεί να μην έχουν επαύλεις στη βρετανική εξοχή, έχουν όμως βίλες στα Χάμπτονς. Η εξίσωση λειτουργεί. Οι πλούσιοι Αμερικανοί δεν πυροβολούν για χόμπι, όπως στην Αγγλία, όμως στην Αμερική μπορείς να βρεις όπλο πολύ ευκολότερα. Μη γελάτε. Ηταν ένα σοβαρό πρόβλημα για μένα στην ταινία. Ερχόμενος στο Λονδίνο από την Αμερική υπέθεσα ότι είναι το ίδιο εύκολο να βρεις όπλο, όπως αγοράζει κανείς γάλα ή ψωμί. Είναι όμως εξαιρετικά δύσκολο.

— Ποιες άλλες διαφορές υπήρξαν στα γυρίσματα στο Λονδίνο σε σχέση με τη Νέα Υόρκη;
— Ήταν μεγάλη χαρά τα γυρίσματα και γι’ αυτόν τον λόγο επέστρεψα και για την επόμενη ταινία. Για μένα ήταν σαν να σπουδάζω ξανά σινεμά με τους καλύτερους δυνατούς όρους. Γυρίζω εδώ και δεκαετίες στη Νέα Υόρκη και πραγματικά μ’ αρέσει, όμως οι συνθήκες είναι άκαμπτες εξαιτίας των σωματείων. Κι εγώ προέρχομαι από εργατική οικογένεια και φυσικά ήμουν πάντα υπέρ των σωματείων, η ακαμψία τους κάνει τα γυρίσματα πολύ πιο δύσκολα και ακριβότερα στη Νέα Υόρκη. Στο Λονδίνο όλοι κάνουν λίγο απ’ όλα και είμαστε σαν φοιτητές. Στη Νέα Υόρκη, αν μετακινήσω ένα περιοδικό από ένα τραπεζάκι, θα έρθει κάποιος και θα μου πει: «Δεν μπορείς να το αγγίξεις, είναι δουλειά μου».