Σκηνοθεσία: Ίνγκμαρ Mπέργκμαν

Σενάριο: Ίνγκμαρ Mπέργκμαν  
Παίζουν: X. Άντερσον, K. Σίλβαν, Ίν. Tούλιν, Λ. Oύλμαν, Άν. Eκ, Ίν. Γκιλ, Λ. Mπέργκμαν  
Γλώσσα: Σουηδικά

Διάρκεια: 87'

Όσκαρ φωτογραφίας 1974

Tο μεγαλειώδες μπεργκμανικό ποίημα για το θάνατο, το φυσικό πόνο και την πίστη, μέσα από το δράμα τριών αδελφών, κι ένα οπτικό διαμάντι που κέρδισε το όσκαρ για τη θαυμάσια φωτογραφία του Σβεν Νίκβιστ.

 Για να συμπαρασταθούν στην άρρωστη αδελφή τους Αγνή που πεθαίνει, η Μαρία και η Κάριν επιστρέφουν στο πατρικό τους σπίτι, μια έπαυλη στην εξοχή, την οποία εγκατέλειψαν πριν χρόνια μετά το γάμο τους. Η αδελφή τους έζησε εκεί μόνη όλη της τη ζωή. Η Κάριν και η Μαρία θα δειλιάσουν στις στιγμές της κρίσης, θα φοβηθούν και θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια και πολλά δάκρυα για να ξεθωριάσουν τα φαντάσματα του παρελθόντος, να ξανακερδίσουν έστω και προσωρινά την αγνότητα των παιδικών τους χρόνων και να πλησιάσουν η καθεμιά την άλλη. Ο Μπέργκμαν για μιαν ακόμη φορά ασχολείται με το θέμα του θανάτου, αλλά και των ανθρώπινων σχέσεων, την έλλειψη επαφής.

Σε συνεντεύξεις του, ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, έχει πει ότι σ’ αυτή την ταινία ήθελε να παρουσιάσει τέσσερις πλευρές της μητέρας του, μιας αγέρωχης γυναίκας, που την αγαπούσε πολύ. Με τη βοήθεια της ταινίας ψάχνει να ανακαλύψει κάποιες πτυχές της. Χωρίς να κάνει ούτε πορτρέτο ούτε βιογραφία, η ταινία ήταν ένας τρόπος να τη γνωρίσει καλύτερα: Οι διάφορες πλευρές της ερμηνεύονται από τέσσερις γυναίκες, τρεις αδελφές και μία υπηρέτρια.

Επόμενη προβολή 25 - 26 Ιανουαρίου: Ο γιος του φύλακα