Σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ηθοποιός, συγγραφέας και μουσικός. Εβραϊκής καταγωγής, γεννήθηκε το 1953 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης με το όνομα Άλεν Στιούαρτ Κόνιξμπεργκ. Ξεκίνησε γράφοντας θεατρικά έργα και αστεία για κωμικούς στην τηλεόραση, ενώ πριν σκηνοθετήσει την πρώτη του ταινία, έκανε μια σύντομη καριέρα σεναριογράφου σε ταινίες άλλων σκηνοθετών. Γράφει και σκηνοθετεί τις ταινίες του ενώ έχει παίξει ρόλους σε πολλές από αυτές. Αποδίδει μεγάλο μέρος της έμπνευσής του στη λογοτεχνία, τη φιλοσοφία, τον Ευρωπαϊκό κινηματογράφο και κυρίως στην πόλη της Νέας Υόρκης, όπου γεννήθηκε και έχει περάσει όλη του τη ζωή. Στην πραγματικότητα, η κινηματογραφική του περσόνα αποτελεί την ενσάρκωση ενός Εβραίου διανοούμενου της Νέας Υόρκης: νευρωτικός και εγωκεντρικός, κοσμοπολίτης και ταυτόχρονα ανασφαλής, με αυτοσαρκαστική αίσθηση χιούμορ. Τις τελευταίες του ταινίες τις σκηνοθετεί σε Ευρωπαϊκές πόλεις. Ήταν υποψήφιος είκοσι φορές για Oscar και κέρδισε τα τέσσερα από αυτά (σκηνοθεσίας, σεναρίου και καλύτερης ταινίας το 1977 με τον "Νευρικό εραστή" και σεναρίου το 1986 με το "Η Χάνα και οι Αδελφές της"), ενώ έχει κερδίσει και εννέα χρυσές σφαίρες.

Αν και ο πρώτος χαρακτηρισμός που έρχεται στο μυαλό για τον Γούντι Αλεν είναι «κωμικός», στην πραγματικότητα, ο 70χρονος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός, φαίνεται ότι αγαπά περισσότερο το δράμα. Εστω κι αν οι επίμονες προσπάθειές του δεν έχουν εκτιμηθεί όσο οι κωμωδίες του, στις οποίες έτσι κι αλλιώς τα δραματικά στοιχεία είναι συχνά. Ο αγαπημένος του σκηνοθέτης, όπως έχει δηλώσει πολλές φορές είναι ο Ινγκμαρ Μπέργκμαν, ενώ λατρεύει τον Τσέχοφ και τον Ντοστογιέφσκι. Οι επιρροές και των τριών είναι εμφανέστατες σε όλες τις δραματικές ταινίες του Γούντι Αλεν. Το 1978, αμέσως μετά από τον θρίαμβο του «Νευρικού εραστή», ο Αλεν επέλεξε να κάνει όχι ακόμη μια κωμωδία, αλλά ένα εξαιρετικά βαρύ δράμα, τις «Εσωτερικές σχέσεις», που φάνηκε σαν ξένο σώμα στην μέχρι τότε φιλμογραφία του, παρ’ ότι κέρδισε αρκετές υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων για τη σκηνοθεσία και το σενάριο. Παρόμοια αντιμετώπιση είχαν και τα άλλα καθαρόαιμα δράματά του, ο «Σεπτέμβρης» του 1987, το «Μια άλλη γυναίκα» του 1988 και το «Σκιές και ομίχλη» του 1992.

Φιλμογραφία

2007     Cassandra's Dream

2006     Scoop

2005     Μacth point

2004     Melinda & Melinda

2003     Έρωτας και...Τίποτ' Άλλο

2002     Παίζοντας στα Τυφλά

2001     Η Κατάρα του Πράσινου Σκορπιού

2000     Μικροαπατεώνες

1999     Συμφωνίες και Ασυμφωνίες

1998     Διασημότητες

1997     Διαλύοντας τον Χάρι

1996     Όλοι Λένε Σ' Αγαπώ

1995     Ακαταμάχητη Αφροδίτη

1994     Σφαίρες Πάνω απ' το Μπρόντγουεϊ

1993     Μυστηριώδεις Φόνοι στο Μανχάταν

1992     Παντρεμένα Ζευγάρια

1992     Σκιές και Ομίχλη

1991     Άλις

1990     Απιστίες και Αμαρτίες

1989     Ιστορίες της Νέας Υόρκης (απόσπ. "Oedipus Wrecks")

1988     Μια Άλλη Γυναίκα

1987     Σεπτέμβρης

1987     Μέρες Ραδιοφώνου

1986     Η Χάνα και οι Αδελφές της

1985     Το Πορφυρό Ρόδο του Καϊρου

1984     Ο Ατσίδας του Μπρόντγουεϊ

1983     Ζέλιγκ

1982     Σεξοκωμωδία Θερινής Νύχτας

1980     Ζωντανές Αναμνήσεις

1979     Μανχάταν

1978     Εσωτερικές Σχέσεις

1977     Ο Νευρικός Εραστής

1975     Ο Ειρηνοποιός

1973     Ο Υπναράς

1972     Ωραίος και Σέξι

1972     Τα Πάντα Γύρω από το Σεξ

1971     Μπανάνες

1969     Ζητείται εγκέφαλος για ληστεία

1966     What's Up, Tiger Lily?