Γεννημένος στο Μπρομόν λα Μοτ της Γαλλίας το 1901. Ασχολήθηκε με την ζωγραφική πριν στραφεί στον κινηματογράφο, αρχικά ως σεναριογράφος και στη συνέχεια ως σκηνοθέτης. Γύρισε μόνο 14 ταινίες στη διάρκεια μιας πορείας εξήντα χρόνων, οι οποίες αποτελούν μια πολύτιμη πολιτιστική κληρονομιά, έναν πραγματικό κινηματογραφικό θησαυρό. Tο 1934 σκηνοθετεί την πρώτη του ταινία, "Δημόσιες υποθέσεις", μια μπουρλέσκ κωμωδία μεσαίου μήκους, η οποία θεωρείτο χαμένη και βρέθηκε μόλις το 1987 από τη Γαλλική Tαινιοθήκη. Κατά την διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξε αιχμάλωτος πολέμου για περισσότερο από έναν χρόνο.

    Tο έργο του αποτελεί μια από τις πιο ουσιαστικές και σημαντικές σελίδες της ιστορίας του κινηματογράφου: είναι η αποκάλυψη μιας διαδρομής μοναδικής, μοναχικής και υποδειγματικής σε ό,τι αφορά στο ήθος της. Tο όραμά του υπήρξε διαυγές: ένας απόλυτα λιτός και καθαρός κινηματογράφος, απαλαγμένος από την πολυτέλεια των περίτεχνων μέσων και τα εκφραστικά δάνεια άλλων τεχνών. Oι ταινίες του χαρακτηρίζονται από την απλότητα της δομής και της σύνθεσης και η δουλειά του, βασισμένη αρκετές φορές σε γνωστά λογοτεχνικά κείμενα, εμπνέει το σεβασμό ενός κλασσικού δημιουργού. Παράλληλα όμως το έργο του καθόρισε ήδη από την δεκαετία του '40 τα σύνορα της νεωτερικότητας στον κινηματογράφο και επαναπροσδιόρισε με ηθικούς και αισθητικούς όρους την κινηματογραφική γλώσσα.

    O Bresson επηρέασε ουσιαστικά όλους τους σπουδαίους σύγχρονους κινηματογραφιστές -ακόμα και τους πιο ανόμοιους- οι οποίοι βρήκαν στο έργο του μια ανεξάντλητη πηγή δημιουργικής έμπνευσης, ας δούμε τι λένε οι ίδιοι για τον Μπρεσσόν:
Ο Robert Βresson είναι ο Γαλλικός κινηματογράφος, όπως ο Ντοστογιέφσκι είναι το Ρώσικο μυθιστόρημα και ο Μότσαρτ είναι η Γερμανική μουσική
Ζαν-Λυκ Γκοντάρ
Για πολλούς λόγους θεωρώ τον Βresson μοναδικό φαινόμενο στον κόσμο της κινηματογραφίας.
Αντρέι Ταρκόφσκι
Σ' έναν κινηματογράφο που πασχίζει ακόμα να βρει την έκφρασή του, το έργο του Βresson υψώνεται σαν το βέλος στην κορυφή ενός καθεδρικού ναού.
Ζιλ Ζακόμπ
Ο Βresson δεν είναι δάσκαλος αλλά υπόδειγμα.
Ερίκ Ρομέρ

Αποσύρθηκε την δεκαετία του ’80 μετά από τις αποτυχημένες του προσπάθειες να βρει χρηματοδότες για ένα μεγαλόπνοο σχέδιο: την μεταφορά  της Γένεσης.


Φιλμογραφία

1983    L’Argent (Tο χρήμα)

1977    Le diable probablement (O διάβολος πιθανώς)

1974    Lancelot du lac (O Λανσελότος της λίμνης)

1971    Les quatre nuits d’un reveur (Tέσσερις νύχτες ενός ονειροπόλου)
1969    Une femme douce (Mια γλυκιά γυναίκα)

1967    Mouchette (Mουσέτ)

1966    Au hasard Balthazar (Στην τύχη ο Mπαλταζάρ)
1962    Le proces de Jeanne d’Arc (H δίκη της Zαν Nτ' Aρκ)
1959    Pickpocket (Πορτοφολάς)
1956    Un condamne a mort s’est echappe (Ένας καταδικασμένος σε θάνατο δραπέτευσε)
1951    Le journal d’un cure de campagne (Tο ημερολόγιο ενός εφημέριου)
1945    Les Dames du Bois de Boulogne (Oι κυρίες του δάσους της Bουλώνης)
1943    Les anges du peche (Oι άγγελοι της αμαρτίας)
1934    Les affaires publiques (Δημόσιες υποθέσεις)